tsitsernakaberdԱպրիլի 24՝ միլիոնավոր անմեղ զոհերի հիշատակի օր: 1915 թվական, երբ մի ողջ ազգի աղոթք սառեց շրթունքի վրա, լերդացավ բերանից դուրս ժայթքող արյան հետ ու մնաց անպատասխան: Մի ողջ ազգ մորթվեց թուրքի սրով, իսկ հազարավոր մանուկների, մայրերի ու ծերերի <<օգնեցեք>>-ը մնաց անպատասխան: Այդ օրվանից անցել է գրեթե մեկ դար, սակայն ցավն չի անցել՝ այլ ավելի է խորացել ու կխորանա քանի դեռ աշխարհը չի լսում <<օգնեցեք>>-ը, քանի դեռ չարը չի պատժվել ու չի մեղանչել:

Այլևս երբեք

GenocideԱմեն տարվա ապրիլի 24-ին միլիոնավոր հայեր միախմբված գնում են Ծիծեռնակաբերդի բարձունք, որտեղ մեկուկես միլիոն նահատակների հոգու կրակն է բոցկլտում: Կրակ, որ բռնությամբ մարեցին… Սակայն այսօր  բոցկլտում է՝ այրում … Այրում է համառ,  ցասումով, այրում է ու վրեժի կոչում: Վրեժի, ո´չ ատելության: Այդ կրակը պիտի բոցկլտա , քանի դեռ կանք ու մեզ ՀԱՅ ենք կոչում…

Հույսով ու հավատով սպասում ու պահանջում ենք.

Աշխարհ մի լռիր…

Геноцид армян

KomitasГеноци́д армя́н (арм. Հայոց Ցեղասպանություն, тур. Ermeni soykırımı — геноцид армян, тур. Ermeni Kırımı — армянская резня; по-армянски чаще используется выражение Մեծ Եղեռն [МФА: [mɛts jɛˈʁɛrn]] — Великое Злодеяние) — геноцид, организованный и осуществлённый в 1915 году (по мнению некоторых источников, продлившийся до 1923 года[1][5][6]) на территориях, контролируемых властями Османской империи. Геноцид осуществлялся путём физического уничтожения и депортации, включая перемещениегражданского населения в условиях, приводящих к неминуемой смерти.

Геноцид армян проводился в несколько стадий: разоружение армянских солдат, избирательная депортация армян из пограничных районов, принятие закона о высылке, массовая депортация и убийства армян. Некоторые историки включают в него убийства 1890-х годов, резню в Смирне и действия турецких войск в Закавказье в 1918 году (см. раздел Османская империя и Республика Армения в 1918—1923 годах).

Основными организаторами геноцида считаются лидеры младотурок Талаат, Джемаль и Энвер, а также руководитель «Особой организации» Бехаэддин Шакир. Одновременно с геноцидом армян в Османской империи имели место геноцид ассирийцев и геноцид понтийских греков. Бо́льшая часть армянской диаспоры возникла из бежавших из Османской империи армян.

Термин «геноцид» в своё время был предложен для обозначения массового уничтожения армян в Османской империи и евреев на территориях, оккупированных нацистской Германией. Геноцид армян является вторым по изученности актом геноцида в истории после Холокоста[10]. В совместной Декларации от 24 мая 1915 года стран-союзниц (Великобритания, Франция и Россия) массовые убийства армян впервые в истории были признаны преступлением против человечности

Armenian Genocide

We Remember 1915The Armenian Genocide (Armenian: Հայոց Ցեղասպանություն, also known as the Armenian Holocaust, the Armenian Massacres and, traditionally among Armenians, as the Great Crime (Armenian: Մեծ Եղեռն, [mɛts jɛˈʁɛrn]; English transliteration: Medz Yeghern [Medz/Great + Yeghern/Crime])  was the Ottoman government’s systematic extermination of its minority Armenian subjects from their historic homeland in the territory constituting the present-day Republic of Turkey. It took place during and after World War I and was implemented in two phases: the wholesale killing of the able-bodied male population through massacre and forced labor, and the deportation of women, children, the elderly and infirm on death marches to theSyrian Desert. The total number of people killed as a result has been estimated at between 1 and 1.5 million. The Assyrians, theGreeks and other minority groups were similarly targeted for extermination by the Ottoman government, and their treatment is considered by many historians to be part of the same genocidal policy.

 It is acknowledged to have been one of the first modern genocides, as scholars point to the organized manner in which the killings were carried out to eliminate the Armenians, and it is the second most-studied case of genocide after theHolocaust. The word genocide was coined in order to describe these events.

The starting date of the genocide is conventionally held to be April 24, 1915, the day when Ottoman authorities arrested some 250 Armenian intellectuals and community leaders in Constantinople. Thereafter, the Ottoman military uprooted Armenians from their homes and forced them to march for hundreds of miles, depriving them of food and water, to the desert of what is now Syria. Massacres were indiscriminate of age or gender, with rape and other sexual abuse commonplace. The majority of Armenian diaspora communities were founded as a result of the Armenian genocide.

Turkey, the successor state of the Ottoman Empire, denies the word genocide is an accurate description of the events. In recent years, it has faced repeated calls to accept the events as genocide. To date, twenty countries have officially recognized the events of the period as genocide, and most genocide scholars and historians accept this view.

 

Powered by Facebook Comments

www.qezhamar.com - Ամեն ինչ քեզ համար
Կարդացել են՝ 9750 անգամ:

Մեր փոստատարի միջոցով ստացեք նոր նյութերը Ձեր էլ-հասցեին: