Առակը խրատական բնույթի փոքրածավալ գեղարվեստական ստեղծագործություն է: Առաջացել է ժողովրդական բանահյուսության մեջ, հետո սկսել է մշակվել առակագիր գրողների կողմից: Առակներում հանդես են գալիս ինչպես մարդիկ, այնպես էլ կենդանիներ, բույսեր…: Նրանց միջոցով ծաղրվում են մարդկային վատ սովորույթները, գովաբանվում առաքինությունները: Այլաբանորեն գործածվելով` շատ կենդանիներ վերածվել են խորհրդանիշների, օրինակ առյուծը` քաջության, հզորության, աղվեսը` խորմանկության, էշը` հիմարության…. Ամենահին առկագիրը եղել է հույն Եզոպոսը: Նշանավոր առակգիրներ են Մխիթար Գոշը, Վարդան Այգեկցին, ֆրանսիացի Լաֆոնտենը, ռուս Իվան […]

Ի՞նչ է արվեստը: Դա խտացված բնությունն է: Բալզակ Արվեստը  մեղր է՝ պահպանված  մարդկային  հոգիների միջոցով ու  հավաքված զրկանքերի ու  տքնանքների  թեվերով: Դրայզեր Արվեստը դարձել է ժողովուրդների առաջին ուսուցիչը: Հեգել Արվեստը պետք է զգալ, ոչ թե հասկանալ: Գուրմոն Արվեստն ապացույց է, որն հաստատվում է փորձով: Ժորժ Սանդ Գեղեցկությունը բուրմունք է ու մենք ճաշակում ենք նրա թովչանքը, ինչպես ամեն մի բուրմունք՝ հոտառությամբ: Լոպե դե Վեգա Գեղեցիկ է թվում ամեն բան, ինչին սիրով ես […]

«ԱՂՎԵՍԱԳԻՐՔ» ԳԱՐՈՒ ՀԱՇԻՎԸ Մի մարդ կալից գրաստով գարի էր կրում տուն: Եվ քուռակը մոր հետ գնում էր և հետ դառնում: Իսկ տանը, ուր կրում էին գարին, մի խոզ կար կապած, որին գիրացնում էին: Եվ գարին անպակաս էր նրանից, որպեսզի ուտի և գիրանա: Եվ քուռակն ասաց մորը. «Ինչու համար այն խոզը առանց աշխատանքի ուտում է գարին, որ մենք կրում ենք մեծ դժվարությամբ և մեզ, որ չարչարվում ենք, օրը մի անգամ են […]

Ագռավի հետ ընկերացար, կեղտը կտուցիդ պիտի լինի։ Աղվեսի բերանը խաղողին չի հասնում, ասում է՝ խակ է։ Աղքատը, որ հավ կուտե, յա հավն է հիվանդ, յա՝ աղքատը։ Ամեն փայտ շերեփ չի դառնա, ամեն սար՝ Մասիս։ Ամենին մի աչքով է նայում։ Անճարը կուտի բանջար։ Անձրևից փախան՝ կարկուտի տակ ընկան: Աշխարհը մի խոսքի է, ժամանակը ոսկի է։ Աչքը ինչ տեսնար, սիրտը չի մոռնար։ Առաջ մտածիր, յետոյ խոսիր։ Առողջ եզին փտած դարմանն ի՞նչ կանի: […]

Մարդիկ հավասար կծնվեն, անհավասար կապրեն և հավասար կմեռնեն: Խրիմյան Հայրիկ *** Առաջինը եղիր, երբ հարկավոր է լսել և վերջինը `երբ հարկավոր է խոսել: Է.Կապեեի *** Քաղաքավարի եղիր բոլորի հետ, զրուցասեր` շատերի, տնավարի` մի քանիսի: Ֆրանկլին *** Խենթերը ուղիներ են հարթում, որոնցով անմիջապես գնում են խելացիները Դոսե *** Ոչինչ մեզ այնպես չի խաբում ինչպես մեր կարծիքը: Լեոնարդո Դա Վինչի *** Այն մարդիկ որոնք մշտապես ժամանակ չունեն, սովորաբար ոչինչ չեն անում: Լեխտենբերգ […]

Հայ մեծ հայրենապաշտ ու ազգասեր հերոս, ով, անգամ իր մահվանից հետո, շարունակում է իր հաջորդ սերունդներին փոխանցել հոգու վեհությունն ու հզորությունը: Անգամ այն ժամանակ, երբ նրա աճյունը երկու մաս է եղած` մեկը Աշտարակի Սպիտակավոր եկեղեցու բակում, մյուսը իր հանգրվանը գտած Սյունիքում` Խուստուփ լեռան լանջին, նա շարունակում է իր հող դարջած մարմնով և իր անմահ մնացած  ոգով սատար կանգնել հայրենի հողին `Մայր Հայաստանին: Բազում քաջագործություններից ու հերոսական սխրանքներից հետո, անգամ, մեծ […]